Biblioteka e-booków
"Aleksander Fedorowicz po prostu ksiądz" - Piotr Pawlukiewicz
Aktualności
Dziś jest Święto Niepodległości Ukrainy.
Życzymy wszystkim Ukrainkom oraz Ukraińcom, któzy tak dzielnie trwają w obronie swojej wolności, zwycięstwa dobra i pokoju.
Слава Україні!
#wspieramyukraine #pomoc #ngo
Poniżej historia jednej dziewczynki, będącej pod opieką sióstr Szarytek w Śniatyniu
---
Polina - aby świat stał się bardziej zrozumiały i bezpieczny
Polina ma 14 lat, ma zespół Downa i pochodzi z pobliskiej wsi Pidwysokie. Do naszego Centrum uczęszcza od czwartego roku życia. Przez te lata regularnie korzystała z masaży, ćwiczeń rehabilitacyjnych, przez pewien czas uczestniczyła również w zajęciach z psychologiem. Obecnie nadal pracuje z logopedą. Wszystkie te formy wsparcia pomagają jej rozwijać samodzielność i lepiej radzić sobie w codziennym życiu.
Polina potrzebuje jednak dalszej, kompleksowej rehabilitacji. Szczególnie ważna jest dla niej terapia integracji sensorycznej. Dziewczynka ma trudności z regulacją emocji i reakcjami na niektóre bodźce. Obawia się między innymi wysokości, niektórych sytuacji związanych z podróżowaniem i transportem oraz nowych, nieprzewidywalnych doświadczeń. Potrzebuje również wsparcia w przyswajaniu nowych umiejętności, radzeniu sobie z trudnościami oraz w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji z innymi. Odpowiednio prowadzona terapia integracji sensorycznej może pomóc jej lepiej organizować informacje docierające z otoczenia i własnego ciała, łatwiej regulować napięcie i emocje oraz stopniowo oswajać sytuacje, które obecnie wywołują lęk lub niepewność.
Za historią Poliny stoi również ogromne poświęcenie jej mamy. Mama samotnie wychowuje Polinę i jej siostrę. Ojciec dziewczynek odszedł i nie zaakceptował faktu, że Polina urodziła się z zespołem Downa. Od tego czasu cała odpowiedzialność za wychowanie i opiekę nad dziećmi spoczywa na mamie. Ze względu na potrzeby Poliny mama nie może podjąć stałej pracy w pełnym wymiarze. Musi być dostępna dla córki i organizować jej codzienną opiekę oraz rehabilitację. Mimo to stara się na różne sposoby podejmować drobne prace, aby zapewnić rodzinie podstawowe utrzymanie. Sytuacja rodziny jest tym trudniejsza, że mama opiekuje się również swoimi starszymi, schorowanymi rodzicami. Jej starsza córka jest już w wieku studenckim i również potrzebuje wsparcia. Wszystkie te obowiązki sprawiają, że rodzina nie jest w stanie samodzielnie ponosić wysokich kosztów prywatnej rehabilitacji.
Dla Poliny sala integracji sensorycznej oznacza kolejną szansę na większą samodzielność, poczucie bezpieczeństwa i lepsze funkcjonowanie w codziennym życiu.
Dalej zbieramy pieniądze na wsparcie niepełnosprawnych dzieci, którymi opiekują się polskie siostry Szarytki w Śniatyniu, Ukraina.
#pomagam #wspieramyukraine #ngo #dzieci
Sala Integracji Sensorycznej dla Dzieci w Ukrainie - Pomóż! | Pomagam.pl
pomagam.pl
Każde dziecko zasługuje na to, by odkrywać świat bez barier. Wojna w Ukrainie odebrała wielu dzieciom poczucie bezpieczeństwa i normalne dzieciństwo. Dla podopiecznych Centrum Rehabilitacji w ...
Miesiąc trzeźwości - sierpień 🩶.
„Pewnego razu, w końcu października ksiądz późno przyjechał z Warszawy i miał odprawić nabożeństwo. Ale zaraz na wstępie powiedział do mnie:
- Siostro, niech siostra idzie, bo tam w rowie przy szosie jeden pijany ułożył się do spania.
(…) Chciałam zaprowadzić go do nas, do domu, żeby posiedział i wytrzeźwiał, ale uparł się, że chce iść do kościoła, a tam nabożeństwo.
(…) Po skończonym nabożeństwie poszedł z księdzem Aleksandrem do jadalni. Porozmawiali ze dwie godziny, gość wypił herbatę, wytrzeźwiał i już sam wrócił do domu.”
„Ksiądz często tłumaczył kobietom, że ich mężowie to po prostu ludzie chorzy i - jak każdy chory - muszą być leczeni. Pijaństwo miało być postrzegane przez parafian jako klęska całej społeczności.”
Oba fragmenty pochodzą ze wspomnień Siostry Anny Bielawskiej, która przez 11 lat towarzyszyła Księdzu Alemu.
… przyznam, że świadectwa osób, które wspominały w jaki sposób Ksiądz Aleksander traktował osoby z chorobą alkoholową, zmieniły mój sposób myślenia o tych osobach.
Zawsze z szacunkiem, choć bez usprawiedliwiania.
Każdy człowiek był ważny.
Bierzmy odpowiedzialność jedni za drugich.
I pamiętajmy w modlitwie o chorych uwikłanych w bardzo ciężką chorobę alkoholową.
Pamiętajmy o całych rodzinach borykających się ze skutkami tej choroby.
I dziękujmy za tych wszystkich, którzy wyrwali się z tego okrutnego nałogu.
#PrzyjacieleAlego #KsiądzAleksanderFedorowicz #sierpieńmiesiąctrzeźwości
